Η ιστορία του Σχολείου Vadu Soresti

Διεθνής ‘πανεπιστημιούπολη‘ κινεζικής γλώσσας; ένα blog για την εκμάθηση της κινεζικής γλώσσας, την ανάπτυξη του αγροτικού τουρισμού, την προστασία του περιβάλλοντος και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του λαού της χώρας, με τη βοήθεια των εθελοντών

Σας καλωσορίζουμε στον κόσμο της εκπαίδευσης στο ρουμανικό χωριό! J

Το σχολείο στο Vadu Soresti już ανέφερα στην ιστοσελίδα, όπου περιέγραψα το Σχέδιο "ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ", όταν είπα, πως ένα μέρος των ληφθέντων κεφαλαίων αφιερώθηκε στην ανακαίνιση... αυτού του εγκαταλειμμένου ιδρύματος .

"Η διαδικασία εγκατάλειψης" ξεκίνησε το 2008, όταν οι μαθητές έπρεπε  να ξεκινήσουν να πηγαίνουν στο σχολείο στο  Zarnesti, περιμένοντας την αποικοδόμηση του κτηρίου, ενώ το δημοτικό σχολείο από το Pruneni μεταφέρθηκε στο... Vadu Soresti.

Όμως από το 2010, το σχολείο στο  Vadu Soresti έχασε τη νομική μορφή. Γι΄αυτό τα τοπικά  παιδιά (σύμφωνα με τα πιο νέα διαθέσιμα στοιχεία, ο αριθμός τους ισούται με 132) πηγαίνουν στο Zarnesti, ακόμα στην ίδια κοινότητα, άλλα όχι τόσο κοντά στο σπίτι όπως η προηγούμενη γενιά των μαθητών.

Ανάμεσα στα μέλη της Κινέζικης Κατασκήνωσής μας βρίσκονται άτομα, που πρέπει να έρχονται καθημερινά (και έτσι από το δημοτικό σχολείο), και τόσο μακριά πρόσβαση είναι σίγουρα χάσιμο χρόνου. Το παιδί θα πρέπει ή να χρησιμοποιεί το χρόνο για τη μάθηση, ή για το παιχνίδι, ενώ ο χρόνος που περνά στο λεωφορείο στο δρόμο για το σχολείο δεν επιστρέφεται. Μάλλον το ξέρεις ο/η ίδιος- ίδια.

Στο ιντερνέτ βρήκαμε μερικές εικόνες αυτού του σχολείου. Δε φαίνεται τόσο άσχημα, έτσι δε φαίνεται αδύναμη η ανανέωσή του, ή καλύτερα ή συνέχιση της ανακαίνισής του.

   Εκτός της επιλογής με την εκτίμηση του κτηρίου του σχολείου, υπάρχουν οι επιλογές, στις οποίες η αναπαλαίωσή  του μπορεί να ξεχωρίσει το Vadu Soresti J

                                                                                                                          

    Γνωρίζουμε, πως αυτή η διαπίστωση ηχεί περίεργα, γι΄αυτό χρησιμοποιούμε τις πληροφορίες γραμμένες από τον Κύριο καθηγητή τον Constantin Baciu, ώστε να αντιληφθείς, ποιες είναι οι πηγές του και οι αιτίες.

                                                                                                                         

 Παρά που το αναφερόμενο παραπάνω σχολείο βρίσκεται στο χωριό, αυτό το κτήριο υπάρχει εδώ και 115 χρόνια. Ήδη ως ίδρυμα αναφέρεται στα έγγραφα από το 1845, δηλαδή για πρώτη φορά 170 χρόνια πριν. Στο σχολείο φοιτούσαν τότε 15 μαθητές! Εκείνη την περίοδο, στο Σχολείο Clociti, τώρα Pruneni (στις φωτογραφίες από το Padurea Nania στην πραγματικότητα μπορεί κανείς να δει το Pruneni) φοιτούσαν 9 μαθητές. Ενώ εάν γυρίσουμε πίσω ακόμα στον χρόνο, μαθαίνουμε από τα έγγραφα, πως το έτος 1838, 177 χρόνια πριν, ήδη ξεκίνησε η δραστηριότητα που κατευθύνεται στην «ορθοπόδηση» της εκπαίδευσης σε αυτή την περιοχή και την 28 Απριλίου του ίδιου έτους, μαζεύτηκαν οι υποψήφιοι από το χωριό Zarnesti, Clociti (σήμερα Pruneni), Ghizdita και Vadu Soresti.

       Τα σχολεία έκλεισαν το 1848, κατά την Επανάσταση, πολλοί καθηγητές έλαβαν μέρος σε αυτά τα γεγονότα, ενώ ανάμεσά τους αναφέρθηκε και το όνομα Radu Poescu, του δασκάλου από το Vadu Soresti και το Clociti.

Το 1865, μετά από το, όταν ο πρίγκιπας Alexandru Ioan Cuza (ο ηγεμόνας της Μολδαβίας και της  Βλαχίας ανάμεσα στις 24 Ιανουαρίου 1859 - 23 Φεβρουαρίου 1866) καθιέρωσε το "Νόμο για την κοινωνική εκπαίδευση", σύμφωνα με τον οποίο η βασική εκπαίδευση έγινε δωρεάν και υποχρεωτική, εμφανίζεται στα έγγραφα το Δημοτικό Σχολείο Vadu Soresti, πολύ μικρό ίδρυμα. Να αναφέρουμε, πως η γενική εκπαίδευση και η υποχρεωτική κατά το έτος 1948 ισούταν με 7 έτη, ενώ στο 1963 - 8 έτη. Από το 1877 έως το 1912 r. ως δάσκαλος εργαζόταν ο Κύριος Ilie Poescu, που προερχόταν από τη νομαρχία Prahova (το δυτικό τμήμα της νομαρχίας Buzau). Μετά το γάμο στο Vadu Soresti, ίδρυσε το σχολείο με βάση το μέχρι τότε ίδρυμα, στο παλαιό κτήριο.

       Και τώρα θα περάσουμε στο έτος 1900, όπου το παλαιό σχολείο κατεδαφίστηκε  και χτίσθηκε νέο , σύμφωνα με το σχέδιο του Υπουργού Εκπαίδευσης, Spiru Hareta, που περιέχει την οικοδόμηση των σχολείων  σε κάθε ρουμάνικο χωριό "με σκοπό την παραδοσιακή χειραφέτηση των αντρών και την καταστροφή της άγνοιάς τους". Ανάμεσα στα επώνυμα των δασκάλων τα έτη 1920-1968, εμφανίζεται η Κυρία Rebeca Dobrescu, έτσι η πιστοποίηση για το Σχολείο Vadu Soresti δείχνει, πως ήδη από τότε (δυνατόν, πως υπάρχουν ακόμα και  προηγούμενα στοιχεία), η εκπαίδευση στο χωριό δε διάκρινε τα φύλα, και τα κορίτσια ενθαρρύνονταν στην εκπαίδευση.

       Μερικοί δάσκαλοι αυτών των καιρών - Matei Dobrescu, Alec Ionita Nestorescu, Irina και Pavel Munteanu, Ion και Aurelia Stefan θάφτηκαν στο νεκροταφείο Vadu Soresti, κοντά στην εκκλησία, αλλά αυτή την ιστορία θα αφηγηθούμε σε άλλη σελίδα του blog. J

Άλλοι δάσκαλοι και καθηγητές, κυρίως οι πρώην μαθητές του σχολείου Vadu Soresti (μερικοί από αυτούς πέρασαν στη σύνταξη μετά από το 1968 r., μερικοί ακόμα εργάζονται), θα τους γνωρίσεις, εάν έρθεις στο χωριό ή στα μαθήματα κινέζικων, ή ως επισκέπτης ή τουρίστας. J

       Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία (μόνο έως το έτος 1988), "τα χωρικά παιδιά Vadu Soresti" έγιναν: μηχανικοί (13), ιατροί (70), καθηγητές (17), οικονομολόγοι (3), δάσκαλοι (12), αξιωματικοί, (7) ιερείς (2) και αρχιτέκτονες (12).

Βέβαια, έως το 2015, ο αριθμός αυτών, που πραγματοποιήθηκαν επαγγελματικά, είναι πολύ πιο υψηλός. Γι΄αυτό το διάβασμα της "Ιστορίας του Σχολείου Vadu Soresti", που παρουσιάζεται εδώ σε περίληψη, θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα, αλλά και χρήσιμη επίσης – στην γραφή της εργασίας, για παράδειγμα – ώστε να μάθετε τις περαιτέρω λεπτομέρειες, τα γεγονότα και τις ιστορίες που σχετίζονται με το εκπαιδευτικό ίδρυμα ειδικά, και με το ρουμάνικο χωριό γενικά. Και όλα αυτά άμεσα από την πηγή, τους τοπικούς δασκάλους. J

Η προσχολική εκπαίδευση τύχαινε της προσοχής και το  1963 r., όταν η εκπαίδευση έγινε υποχρεωτική για 8 χρόνια, ιδρύθηκε το Νηπιαγωγείο, στο παρόν ονομαζόμενο "Νηπιαγωγείο από το βασικό πρόγραμμα Vadu Soresti", στο οποίο σύμφωνα με τα πιο νέα στοιχεία πρόκειται για 30 παιδιά.

Επίσης στο έτος 1963, οικοδομήθηκαν τα αγροτικά κτήρια για τα σχολικά εργαστήρια, τα αγορασμένα νέα έπιπλα και εκπαιδευτικά υλικά, στο χωριά δημιουργήθηκε η σχολική βιβλιοθήκη, η οποία δε γνωρίζουμε γιατί, πότε, πως και που "εξαφανίστηκε". Μαθαίνουμε γι΄αυτό όμως στον τόπο.

Υπήρχε εδώ επίσης το Πολιτιστικό Κέντρο, διοργανώνονταν παραστάσεις και φεστιβάλ, στα οποία  μόνοι τους οι μαθητές του Σχολείου Vadu Soresti εμφανίζονταν ως ηθοποιοί και τραγουδιστές επί σκηνής. Υπήρχε εκεί ο κινηματογράφος, όπου οι τοπικοί κάτοικοι βρισκόντουσαν επί δεκαετίες, για να γνωριστούν με την "έβδομη τέχνη", δηλαδή τον κινηματογράφο.

Κάποτε στο ίδιο κτήριο μπορούσες να είσαι ο μάρτυρας επίσης των γάμων και άλλων ρουμάνικων συνηθειών, που παρουσιάζουν τις αξίες από τους καιρούς ακόμα της Δακίας και  διατηρούνται έως σήμερα. Έτσι, χωρίς την είσοδο στο "παραφυσικό έδαφος", μπορείς να ταξιδέψεις στο χρόνο J.

Από τα στοιχεία, που κατέχουμε, "η μηχανή του χρόνου" που αναφέρεται πιο πάνω μπορούμε να βρούμε στο παρών στο κτήριο του νηπιαγωγείου, διότι όχι μόνο δεν ξεχάστηκαν, αλλά ακόμα και υπάρχουν και περιμένουν, μέχρι εσύ να μάθεις για αυτά J.

Για αυτό, το οποίο έμεινε από το πολιτιστικό κέντρο, που χτίσθηκε κοντά στο σχολείο, μπορεί κανείς να πει, πως είναι ένα όμορφο ανακαινισμένο κτήριο, και ακόμα πανέμορφο εξωτερικά, αλλά σκούρο και παραμελημένο μετά από την πυρκαγιά.

                                                                                              

Σας ευχόμαστε Καλημέρα!

Η ομάδα " της Κινέζικης Κατασκήνωσης "